Strona główna

Otyłość

Email Drukuj PDF
Optymalny sposób rozpoznawania nadwagi i otyłości jest nadal przedmiotem dyskusji i problemów. Każdy z nas ma intuicyjnie przekonanie, że im więcej kilogramów ponad normę, tym większe niebezpieczeństwo dla zdrowia. Jak jednak znaleźć normę w populacji gdzie wielu ludzi cierpi na nadwagę? Najbardziej przydatny staje się tzw. wskaźnik względnej masy ciała – BMI. Jest on obliczany według wzoru: BMI = masa (kg)/wzrost (m). U osób dorosłych, jeżeli BMI przekracza 25, mamy do czynienia z nadwag1. Natomiast, kiedy wartość tego wskaźnika jest większa niż 30, zaczyna się otyłość. U dzieci przy interpretacji BMI zaleca się korzystanie z siatek wentylowych (są one dostępne u lekarzy pediatrów).
Podłoże otyłości może mieć komponent zarówno genetyczny jak i emocjonalny. Często dzieci z tendencjami do otyłości mogłyby uniknąć samego zaburzenia, gdyby nie nieprawidłowe nawyki żywieniowe. Często równie podłożem zaburzeń są problemy emocjonalne, o etiologi zaburzonych więzi rodzinnych. Również dzieci nieśmiałe i łękowe mają tendencje do tworzenia bezpiecznego "schronienie" dla własnego ja poprzez przestrzeń własnego ciała. Wczesne wykrycie problemu i odpowiednia psychoterapia dziecka pozwoli mu oszczędzić bólu i niepowodzeń szczególnie w gronie rówieśników, jak również może pomóc w wypracowaniu konstruktywniejszych metod radzenia sobie z problemami.